Het verhaal van een dracht die goed ging… tot het misging
Het begon allemaal zo goed.
Een teef die de perfecte kwaliteiten bezit om door te geven aan de nieuwe toekomst. Volledig gezond verklaard door een dierenarts, alle testen goed doorstaan, Mbark testen gedaan waar geen vreemde zaken aan het licht kwamen, een teef in top conditie en de juiste leeftijd om te laten dekken.
Wij waren al een tijdje opzoek naar de perfecte reu voor haar die alle juiste karakter eigenschappen en werkdriften heeft in combinatie met haar. Na lang zoeken werd deze gevonden. Wij helemaal blij want dit zou voor ons wel eens een super combinatie worden in haar pups. Nu was het wachten op haar loopsheid zodat ze op de juiste dagen gedekt kon worden.
De spanning steeg en daar was dan haar juiste periode, ze kon gedekt worden. Het was nog even spannend of zij dit toeliet van een reu die zij niet kende maar dat bleek geen probleem te zijn. Iedereen blij.
Nu was het wachten of er pups aanwezig waren maar na een paar weken werd duidelijk dat deze wel degelijk aanwezig waren en groeide zij met de dag.
De dracht verliep zonder bijzonderheden. De teef at goed, bewoog soepel en liet elke dag zien dat ze zich klaar voelde voor het moederschap. Haar buik groeide gelijkmatig, de pups waren goed te voelen en alles wees op een normale, natuurlijke bevalling. Haar werklust werd er niet minder op dus hebben wij haar, zonder druk, laten werken waarbij wij uiteraard wel keken naar haar gezondheid.
Tot de dag van de geboorte aanbrak.
De eerste signalen thuis
In de vroege ochtend begonnen de eerste weeën. De teef zocht een rustige plek, nestelde zich en leek klaar voor de laatste fase. Maar al snel werd duidelijk dat er iets niet klopte. De persweeën kwamen wel, maar er kwam geen pup. Haar ademhaling werd zwaar, haar lichaam raakte uitgeput en de onrust in haar ogen vertelde genoeg.
De situatie veranderde van een normale bevalling naar een noodsituatie. Met spoed naar de dierenarts Binnen enkele minuten zaten we in de auto terwijl elke hobbel in de weg haar zichtbaar pijn deed. Bij aankomst bij de dierenarts werd meteen gehandeld. De eerste pup zat vast, en de teef was inmiddels te zwak om nog langer te vechten. Een spoedkeizersnede was de enige optie om zeker de pups nog een kans te geven.
Leven en verlies in dezelfde minuut
De operatie bracht 11 pups ter wereld — klein, warm, blind, doof en volledig afhankelijk. Maar hun moeder, die negen weken lang alles voor hen had gedaan, redde het niet. Terwijl de pups hun eerste adem haalden, blies zij haar laatste uit. Het contrast was hartverscheurend: nieuw leven in de handen van het team, terwijl het leven van de teef weggleed. Wij waren gebroken door het verlies van onze top teef die nog een hele mooie toekomst voor zich had zowel in de sport als in het werk. Een diensthond op en top zowel in haar bijt als haar detectiewerk.
Een intensieve start zonder moeder
Vanaf dat moment begon een zorgtraject dat normaal door een moederhond wordt gedragen:
Voeden om de 2 uur, dag en nacht
Warmtevoorziening via lampen en kruiken
Buikjes masseren om ontlasting op gang te brengen
Hygiëne en monitoring om infecties te voorkomen
Constante observatie, omdat neonatale pups in minuten kunnen verslechteren
De pups zochten instinctief naar een tepel die er niet meer was. Ze piepten zacht, zochten warmte en veiligheid — en vonden die in de handen van een top team van mensen die hielpen bij de verzorging. Zonder dit team was het nooit gelukt!
Groeien tegen de stroom in
De eerste dagen waren spannend. Elke voeding telde. Elke gram gewichtstoename gaf hoop. Langzaam werden ze sterker:
hun zuigreflex verbeterde
hun lichaampjes werden steviger
hun ademhaling werd rustiger
hun piepjes klonken krachtiger
Toen hun oogjes opengingen, zagen ze geen moeder — maar wel een wereld die hen niet had opgegeven.
Een toekomst dankzij zorg en toewijding
De pups groeiden op zonder de warmte en begeleiding van hun moeder, maar niet zonder liefde. Niet zonder inzet. Niet zonder mensen die bereid waren om dag en nacht klaar te staan. Hun moeder leeft voort in hen — in hun karakter, hun kracht en in het feit dat zij, ondanks alles, een kans kregen. Alle pups, op twee na, zijn naar een nieuwe eigenaar gegaan die of in de sport zijn beland of in het werk. Twee van de pups hebben al op de Nederlandse Kampioenschappen gestaan en in het werk blinken zij allemaal uit. Ondanks het verlies van een top teef en het verdriet ervan leeft zij voort in onze twee pups en dat zien wij dagelijks terug. Twee top diensthonden waar niets te gek of te moeilijk voor is.